رفتن به بالا
  • جمعه - 26 مرداد 1398 - 22:35
  • کد خبر : ۳۷۱۴
  • چاپ خبر : پشت میز نشینی آفت بزرگ خبرنگاران ماست
آقای روزنامه نگار آن سوی میز مصاحبه:

پشت میز نشینی آفت بزرگ خبرنگاران ماست

سید محی الدین حسینی ارسنجانی روزنامه نگار باسابقه ارسنجانی در سال ۱۳۵۱ در شهر کاتبان وحی ارسنجان فارس بدنیا آمد. وی ۲۵ سالی است که در این حرفه مشغول به فعالیت است و در ۴۰ نشریه کشوری و استانی قلم زده و مقاله چاپ نموده است.

حسن احمدی| سید محی الدین حسینی ارسنجانی روزنامه نگار باسابقه ارسنجانی در سال ۱۳۵۱ در شهر کاتبان وحی ارسنجان فارس بدنیا آمد. وی ۲۵ سالی است که در این حرفه مشغول به فعالیت است و در ۴۰ نشریه کشوری و استانی قلم زده و مقاله چاپ نموده است. کار روزنامه نگاری را به صورت حرفه ای از سال ۱۳۷۲ با چاپ مقاله «فرهنگ ارسنجان وتوابع آن» در روزنامه خبر جنوب آغاز کرد و در نشریات سبحان، افسانه، نیم نگاه، طلوع، عصرمردم، تماشا، شیراز نوین، صبا، ماهرویان، همگام و بسیاری از نشریات این سرزمین یعنی فارس قلم زده و بیش از 10 هزار مقاله درحوزه های گوناگون چاپ نموده است.بیشترمطالب چاپ شده از وی در رابطه با ارسنجان و شیراز و مناطق فارس، مناسبتهای ملی ومذهبی و…میباشد.
این معلم نمونه در طول 26سال خدمت خود، ۶ کتاب در حوزه تعلیم و تربیت و ۱۰ عنوان تالیف در حوزه فارس پژوهی، شیراز پژوهی و ارسنجان پژوهی به چاپ رسانده است. همچنین حسینی ارسنجانی در زمینه شعر و بازیگری هم دستی بر آتش دارد.
وی علاقه بسیاری به جمع آوری گنجینه هایی فرهنگی دارد. حسینی در کتابخانه شخصی خود، گنیجینه ای پر بار از کتب خطی، چاپ سنگی، اسناد و مدارک تاریخی و اطلاعات ذی قیمتی ازشیراز، ارسنجان و استان فارس را نگهداری میکند و در واقع گنجینه ای از تاریخ و فرهنگ و تمدن فارس را در اختیار دارد.
با وجود سابقه طولانی در این حرفه اما زیاد اهل مصاحبه یا از خود نوشتن نبوده است . او معتقد است روزنامه‌نگاران و خبرنگاران که وظیفه اطلاع رسانی و انعکاس اخبار و گزارشات مختلف ادارات و ارگانها و شخصیت‌ها را بر عهده دارند چندان تمایلی به معرفی خود نشان نمیدهند اما اگر دوستان و همکاران ما بر این رویه باشند یا تشخیص دهند که قابل معرفی هستیم خرسند خواهیم بود.
در این مصاحبه سعی شده علاوه بر پرداختن به سابقه این روزنامه نگار کهنه کار از قلم و سبکی که او در نوشتن استفاده میکند سخن به میان آید تا شخصیت حرفه ای سید محی الدین حسینی ارسنجانی بهتر برای مخاطبین معرفی شود.

سفیرمردم: از اولین ها برای مخاطبین ما بگویید. روزهای اول خبری، تصوراتتان از دنیا روزنامه نگاری و اولین خبری که دیده شد، اولین تنش ها،…

 

یادم هست وقتی که اولین مقاله بنده در روزنامه خبر جنوب چاپ شد بسیار خوشحال شدم. با شوق و ذوق فراوانی به شیراز رفتم و از کیوسک‌های مطبوعاتی خیابان زند چند نسخه را خریدم و همانطور که در پیاده رو خیابان زند قدم میزدم سرم بر روی صفحه ای بود که مطلب بنده برای اولین بار در آن روزنامه چاپ شده بود. اما اولین مطلب چالشی که کار کردم مطلبی در ارتباط با غارت میراث فرهنگی شهرستان ارسنجان در ویژه‌ نامه سبحان ارسنجان بود چاپ کردم که به فرماندار آن زمان آقای ابراهیمی خیلی برخورد و ایشان قصد شکایت بنده را داشت که با ارائه مستنداتی تبرئه شدم. البته بعد از آن سعی کردم که در نوشتارم تعدیلی انجام دهم و این تصمیم البته تا حدود زیادی به اینجانب کمک کرد که بتوانم حیات مطبوعاتی خودم را ادامه دهم.

سفیرمردم: اما در جریان واکنش شما به سخنان رئیس شورای شهر شیراز بار دیگر صراحت زبان شما را به وضوح دیده شد

در جریان واکنش ها از این دست مسائل بسیار اتفاق افتاده است که آخرین آن مربوط به پاسخگویی به موقع و لازم به رئیس شورای شهر شیرازبود که اشتباهاتی را کرد و پاسخ‌های لازم را از سوی افراد مختلف شنید. در فرصت‌های مختلف در رابطه با بسیاری از افراد که حرف وسخن ناصواب به میان می‌آورند، بنده و امثال بنده جواب آنها را داده‌ایم و اصالت و تعهد مطبوعاتی و رسانه‌ای ما ایجاد می کند که چنین باشیم زیرا آنچه که رهبر انقلاب بر ما ارزانی داشته و به ما آموخته این است که پاسخ های لازم را باید در وقت خود و مستدل ارائه داد. اینکه مدتی بگذرد و ما بیاییم باز مسائل را تازه کنیم جالب نیست. یک عنصر رسانه ی متعهد یا یک فعال رسانه‌ای وفادار به سیستم خبری و رسانه ای باید در وقت مناسب و درجای خود با کلام مناسب پاسخی مناسب را به فرد یا گروه ،دسته، جمعیت، حزب و یا تشکیلاتی که سخنی ناصواب را مطرح کرده، بدهد مطابق باشرایط و نوع کلام وی پاسخی خوب یاتند یامعتدل.

سفیرمردم: شما قلم زدن در روزنامه های مختلفی را تجربه کرده اید. چرا این همه جابجایی؟ دنبال تجربه جدید بودید یا مساله چیز دیگری بود؟

ذاتا انسان تنوع طلبی هستم و دوست دارم تجارب بیشتری را در نشریات مختلف کسب کنم. یکجانشینی و کار به مدت طولانی در یکجا را دوست ندارم. اما گاه شده که دوست داشته ام در یک نشریه ادامه دهم و به نشریه دیگر نروم اما با عنایت به اینکه کار نشریه و روزنامه و همچنین کار خبری کاری ثابت و پایدار نیست و از جهات مختلفی ممکن است مورد تهدید و یا فشار قرار بگیری و یا از شما بخواهند که نمانی و بروی یا عذرت را بخواهند سعی ام بر این بوده از انجا بروم. گاه به علت اختلافات کاری و تغییر نگاه اینجانب وناهماهنگی بین سردبیر و مدیرمسئول مجبور به رفتن از یک نشریه به نشریه دیگر شده ام که البته همه این تغییرات باعث رشد و تعالی فکری و نوشتاری اینجانب شده است.

سفیرمردم: در سابقه شما معلم نمونه استانی هم به چشم می خورد. اما چرا روزنامه‌نگاری باسابقه مثل شما در زمینه تربیت و آموزش نسل نو روزنامه‌نگاری اقداماتی انجام نداده اید؟

در زمینه تربیت روزنامه نگار و انتقال تجارب بنده کوچکتر از آن هستم که بخواهم فردی را تربیت کرده یا آموزش دهم. اما خداوند توفیقی داده تا در حاشیه برگزاری کلاس‌های فارس پژوهی، یا دورهای دانش آموزی و تربیتی بسیج انتقال تجارب کنم اما امید آن دارم تا تلاشهایی به صورت رسمی و سازماندهی شده از طریق اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین خانه مطبوعات و انجمن های روزنامه‌نگاری و دانشگاهی صورت بپذیرد و گواهی های لازم برای ارتقاء سطح دانش مخاطبان و فراگیران صادر و به نوعی اعتبار لازم به حضور افراد در کلاسهای روزنامه‌نگاری و خبرنگاری داده شود.

سفیرمردم:پشت میز نشینی آفت بزرگ خبرنگاران دوره جدید شده است. اما شما هنوز برای تهیه گزارش به نقاط مختلفی سر میزنید. این نشاط و انگیزه شما نتیجه چیست؟

بله به درستی تشخیص داده اید پشت میز نشینی آفت بزرگ خبرنگاران و روزنامه‌نگاران امروز ماست از دیدگاه اینجانب فارس استان تولید خبر است و اخبار استان فارس در هر زمینه و موضوعی را باید پیدا کرد و به دنبال آن گشت. اینکه ما بنشینیم و منتظر روابط عمومی های یک تشکیلات باشیم تا به ما خبر برسانند جالب نیست. زیرا روابط عمومی ها پیوسته در اندیشه معرفی کارهای روزمره مدیر مجموعه خود هستند در حالی که وظیفه ما است تا با پرسش و کاوش در حوزه‌های مختلف خبر و اندیشه به دنبال علت و چرایی پدیده‌های نوظهور در عرصه خبر و اطلاع‌رسانی باشیم و سعی در ایجاد سوالات جدید برای نسل های نو و پاسخ های بهتر برای نسل امروز و فردا باشیم. خبرنگار باید به‌روز باشد و برای رسیدن به فعالیت های شغلی کوچ کرده و آشنابا مخاطرات شغلی خود باشد. برای تهیه خبر و یا مقاله و مطلب، تحقیق و جستجو به مناطق مختلف استان و خارج از استان رفته ام و گاه و بیگاه با هزینه شخصی خود به مناطقی رفته ام که کمتر کسی رفته است و اعتقادم به این است که یک خبرنگار باید در ابتدا شهر و منطقه و محیط پیرامونی خود را بشناسند و نسبت به استان و کشور خود اطلاعات عمومی فراوانی را داشته باشد. یک خبرنگار باید جامع اطلاعات و دانش های روز باشد تا در مواجهه با مدیران و افرادی که مخاطب اویند کم نیاورد.

سفیرمردم: کمی جزئی تر صحبت کنیم. ستون نویسی کار بسیار مشکلیست اما شما سالهاست در ستون حرف نو قلم میزنید وبیشتر اوقات مناسبتی هم نیست. داشتن حرف نو به تعداد چاپ یک روزنامه نشان از ذهنی سیال است. این تداوم از چه چیزی نشات میگیرد؟

فردی که در صدد و اندیشه نگارش سخن روز است باید حرفی برای گفتن داشته باشد و افراد اینچنینی تا مطالعه عمومی کافی نداشته باشد نمی توانند در حوزه‌های مختلف مطلب بنویسند. برخی اشکال می‌گیرند که چرا فلانی در همه حوزه ها قلم می زند و تخصصی نمی نویسد اما وقتی در مواجهه با یک مسئله مهم که حالتی ملی و استانی دارد و برای عموم مردم نیز مهم است می بایست تعدد و تنوع مطالب مندرج در حوزه سخن روز و سر مقاله نویسی بالا ‌رود و از این جهت شاید یک ویژگی اصلی روزنامه نگار و خبرنگار فعال و به روز هم نگارش یادداشت‌های روزانه است که اگر این مسئله نباشد بنده خود را مورد مواخذه قرار می‌دهم و به نوعی وجدانم راضی و راحت به ترک آن نیست.

سفیرمردم: طنازی در مطالب شما هم شاخصه ویژه ایست. عاملی که اتفاقات تلخ را راحتتر هضم میکند. این از ابتدا همراه شما بوده یا آن را پرورش داده اید؟ آیا تکنیک است یا بصورت ذاتی در قلم شما وجود دارد؟

بنده ذاتا انسانی شاد و با روحیه و با نشاط هستم و معتقدم اگر قرار است در دنیای امروزی زندگی کنیم باید طوری زندگی کرد که مخاطبان یا افراد و کسانی که با شما در ارتباط هستند از ارتباط گرفتن و رودررو شدن با شما لذت ببرند. به همین جهت این شاد بودن هم در رفتار و هم در گفتار و البته در نوشتارم مشهود و محسوس است و اعتقاد من این است که گاه و بیگاه باید مطالب را با چاشنی شادی و طنز همراه کرد تا خواننده از خواندن مطلب شما ملول نگردد و به نوعی با لذت و با حرارت و با شور نشاط به خواندن مطالب شما اقدام کند تا تاثیر گذاری اندیشه و فکر شما بر روح و روان و اندیشه او نیز به اثبات برسد.

سفیرمردم:گاهی نوشته های شما قالب روزنامه ای ندارد و بیشتر مجله ای ایست. مانند مقالات تحقیقاتی که شما در روزنامه ها چاپ میکنید. بطور قطع با توجه به سابقه، شما این تفاوت را بخوبی می دانید. ایراد کار کجاست؟

بله نوشته‌های من گاه از قالب روزنامه‌ای خارج و در قالب نشریات و مجلات شکل می‌گیرد.این مسئله شاید به دلیل نبود مجلات تخصصی در حوزه کاری اینجانب باشد. فصلنامه ها و ماهنامه هایی که مقالات فارسی پژوهی یا پژوهش‌های تاریخی را در استان فارس منتشر کنند نداریم و به همین جهت بنده به دلیل عدم دسترسی لازم به چنین نشریاتی ، مقالات پژوهشی خود را که معمولا مقالاتی بلند و گاه دامنه‌دار است به ناچار در مطبوعات استانی منتشر می‌کنم که معمولاً این مقالات یک صفحه کامل از روزنامه را در بر می‌گیرد.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه